Wpływ Metody Weroniki Sherborne na rozwój zdolności różnicowania stosunków przestrzennych figur u dzieci uczestniczących w sesjach Ruchu Rozwijającego

Każda z czterech grup objętych badaniami liczyła po 18 dzieci. W poniższych tabelach to jest: 5.5.1, 5.5.2, 5.5.3 i 5.5.4 zostały zamieszczone liczby błędów popełnionych przez dzieci z tych grup w badaniach wstępnych i końcowych z uwzględnieniem podziału na grupy wiekowe. Poniższe zestawienie liczby błędów odnosi się do wybranych trzech ćwiczeń 11, 19, 53 badających aspekt zdolności różnicowania stosunków przestrzennych figur.

Tabela 5.5.1. Zestawienie ilości otrzymanych błędów w badaniach wstępnych testem M. Frostig w grupie eksperymentalnej i kontrolnej dzieci 4 -, 5- letnich

Numer pytania Liczba otrzymanych błędów w grupie eksperymentalnej dzieci w wieku 4 – , 5 – lat  

X

Liczba otrzymanych błędów w grupie kontrolnej dzieci w wieku 4 – , 5 – lat  

X

 
3 4 5   3 4 5    
11 7 8 3 3,78 7 7 4 3,83
19 8 8 2 3,67 7 8 3 3,78
53 7 7 4 3,83 8 7 3 3,72

Źródło: Badania własne

Tabela 5.5.2. Zestawienie ilości otrzymanych błędów w badaniach wstępnych testem M. Frostig w grupie eksperymentalnej i kontrolnej dzieci 5 -, 6- letnich

Numer pytania Liczba otrzymanych błędów w grupie eksperymentalnej dzieci w wieku 5 – , 6 – lat  

X

Liczba otrzymanych błędów w grupie kontrolnej dzieci w wieku 5 – , 6 – lat  

X

 
3 4 5   3 4 5  
11 6 8 4 3,89 8 7 3 3,72
19 8 7 3 3,72 5 9 4 3,94
53 7 8 3 3,78 5 8 5 4,0

Źródło: Badania własne

Numer pytania Liczba otrzymanych błędów w grupie eksperymentalnej dzieci w wieku 4 – , 5 – lat  

X

Liczba otrzymanych błędów w grupie kontrolnej dzieci w wieku 4 – , 5 – lat  

X

1 2 3   3 4 5  
11 8 7 3 1,72 8 6 4 3,78
19 9 6 3 1,67 8 7 3 3,72
53 8 6 4 1,78 9 6 3 3,67

Tabela 5.5.3. Zestawienie ilości otrzymanych błędów w badaniach końcowych testem M. Frostig w grupie eksperymentalnej i kontrolnej dzieci 4 -, 5- letnich

Źródło: Badania własne

Analizując otrzymane wyniki w badaniach końcowych widać że w pytaniu numer 11 średnia arytmetyczna błędów popełnionych w grupie 4 – 5 latków wynosi w grupie eksperymentalnej 1,72 zaś w grupie kontrolnej 3,78 natomiast w grupie 5 – 6 latków średnia w grupie eksperymentalnej wynosi 1,83 a w grupie kontrolnej 3,83.

W pytaniu 19 średnia arytmetyczna popełnionych błędów w grupie 4 – 5 latków wynosi w grupie eksperymentalnej 1,67 a w grupie kontrolnej 3,72 natomiast w grupie 5 – 6 latków wynosi w grupie eksperymentalnej 1,72 a w grupie kontrolnej 3,78.

W pytaniu 53 średnia arytmetyczna błędów popełnionych w grupie 4 – 5 latków wynosi w grupie eksperymentalnej 1,78 a w grupie kontrolnej 3,67, natomiast w grupie 5 – 6 latków wynosi w grupie eksperymentalnej 1,83 a w grupie kontrolnej 3,89. Powyższe zestawienie obrazuje, że dzieci uczestniczące z zajęciach Ruchu Rozwijającego w badaniach końcowych popełniły znaczniej mniej błędów niż ich rówieśnicy którzy nie uczestniczyli w tych zajęciach.

Dalsza analiza otrzymanych ocen w badaniach końcowych ma na celu ustalenie czy istnieje zależność między popełnionymi w badaniach końcowych błędami w pytaniach 11, 19, 53 a wiekiem dzieci uczestniczących w sesjach ruchu rozwijającego dzieci. Do tego celu wykorzystałam Test c2 – / chi kwadrat – Pearsona/.

Hipotezy

H0 : brak zależności między liczbą popełnionych błędów w pytaniu 11 a wiekiem uczestników sesji

H01 : brak zależności między liczbą popełnionych błędów w pytaniu 19 a wiekiem uczestników sesji

H02 : brak zależności między liczbą popełnionych błędów w pytaniu 53 a wiekiem uczestników sesji

H1 : istnieje zależność między liczbą popełnionych błędów w pytaniu 11 a wiekiem uczestników sesji

H11 : istnieje zależność między liczbą popełnionych błędów w pytaniu 19 a wiekiem uczestników sesji

H12 : istnieje zależność między liczbą popełnionych błędów w pytaniu 53 a wiekiem uczestników sesji

Badaniu poddana była próbka 36– osobowa. Poniżej zostały zamieszczone tabelki wielodzielcze kolejno dla każdego pytania.

Wiek  
  4 – 5 lat 5 – 6 lat  
Liczba popełnionych błędów w pytaniu 11 1 8 6 14
2 7 9 16
3 3 3 6
  18 18 36
Wiek  
  4 – 5 lat 5 – 6 lat  
Liczba popełnionych błędów w pytaniu 19 1 9 8 17
2 6 7 13
3 3 3 6
  18 18 36
Wiek  
  4 – 5 lat 5 – 6 lat  
Liczba popełnionych błędów w pytaniu 53 1 8 7 15
2 6 7 13
3 4 4 8
  18 18 36

Tabelki liczebności oczekiwanych obliczonych wg wzoru : n i j = n i . x n . j / n

Funkcja testu

                                       3 2 ~ ~

                 c2   =  S   S ( n ij  –  nij )2  /  nij

Pytanie 11 –  c2

c2 =  [(8– 7)2  / 7] + [(6 – 7)2 / 7] + [(7– 8)2 / 8]  + [(9 – 8)2 / 8]  + [(3 – 3)2/ 3] +  [(3 – 3)2 / 3] = = 0,536

Parametr g = 2 x 3 – 2 – 3 + 1 = 2

Wartość krytyczna: c2 = ( 0,05 ; 2 )  = 5,99    >    0.536 = c2

Nie ma więc podstaw do odrzucenia H0 – tym samym możemy dla danej próbki orzec o braku zależności między liczbą błędów popełnionych w pytaniu 11 a wiekiem dzieci uczestniczący w sesji Ruchu Rozwijającego.

Pytanie 19 –  c2

c2 =  [(9– 8,5)2  / 8,5] + [(8 – 8,5)2 / 8,5] + [(6 – 6,5)2 / 6,5]  + [(7 – 6,5)2 / 6,5] +
[(3-3)2/ 3] +  + [(3 – 3)2 / 3] =  0,137

Parametr g = 2 x 3 – 2 – 3 + 1 = 2

Wartość krytyczna: c2 = ( 0,05 ; 2 )  = 5,99    >    0,137 = c2

Nie ma więc podstaw do odrzucenia H01 – tym samym możemy dla danej próbki orzec o braku zależności między liczbą błędów popełnionych w pytaniu 19 a wiekiem dzieci uczestniczący w sesji Ruchu Rozwijającego.

Pytanie 53 – c2

c2 = [(8– 7,5)2 / 7,5] + [(7 – 7,5)2 / 7,5] + [(6 – 6,5)2 / 6,5] + [(7 – 6,5)2 / 6,5] + [(4 – 4)2 / 4] + [(4 – 4)2 / 4] = 0,145

Parametr g = 2 x 3 – 2 – 3 + 1 = 2

Wartość krytyczna: c2 = ( 0,05 ; 2 )  = 5,99    >    0,145= c2

Nie ma więc podstaw do odrzucenia H02 – tym samym możemy dla danej próbki orzec o braku zależności między liczbą błędów popełnionych w pytaniu 53 a wiekiem dzieci uczestniczący w sesji Ruchu Rozwijającego.

Podsumowując otrzymane wyniki można stwierdzić że nie istnieje zależność między liczbą błędów otrzymanych przez dzieci w badaniach końcowych a ich wiekiem.