Uroczystości przedszkolne

Kolejną formą współpracy przedszkola z rodzicami są uroczystości przedszkolne. Okazji do ich organizowania jest bardzo dużo, np. Dzień Kobiet, Dzień Matki, Dzień Ojca, Dzień Babci i Dziadka, Dzień Dziecka, bal karnawałowy. Uroczystości te pomagają w tworzeniu szczerych, wzajemnych stosunków między placówką a domem, dający również możliwość obserwowania swojego dziecka w grupie rówieśniczej. Takie spotkania można traktować jako swoistą odmianę zajęć otwartych. „Stanowią one ważny czynnik w wychowaniu dzięki swej niecodzienności i atrakcyjności, wpływających bardzo mocno na zaangażowanie emocjonalne dzieci. Przygotowanie do uroczystości stwarza wiele okazji do wyzwolenia różnorodnej aktywności dziecięcej, a jej przebieg to zawsze wielka przyjemność i radość.”[1]

Tematyka uroczystości organizowanych w przedszkolu ściśle wiąże się z treściami programowymi i z nich wypływa.

Nie we wszystkich przedszkolach organizuje się jednakowe uroczystości. Zależy to głównie od środowiska, w którym ono się znajduje i aktualnych sytuacji. Treści programowe mogą być w jednych placówkach wykorzystywane do zorganizowania uroczystości, a w innych mogą przebiegać w sposób bardziej skromny, pozbawiony uroczystego akcentu. Na przykład Dzień Górnika w przedszkolach Śląska będzie obchodzony bardzo uroczyście, a w innych będzie miał przebieg mniej uroczysty.

Dobrze i starannie zorganizowana uroczystość umożliwia należyte i właściwe zorientowania środowiska w pracy przedszkola, a równocześnie podnosi jego rangę. Przygotowanie uroczystości nie może jednak odbywać się kosztem dzieci, nie może ograniczać czasu przeznaczonego na zabawę i inną działalność. Powinna być natomiast wynikiem normalnej pracy z dziećmi. Uroczystości z udziałem rodziców czy dziadków są bardzo cenne wychowawczo, zarówno jeśli chodzi o dzieci, jak i środowisko. Celem tych uroczystości dla dzieci będzie chęć sprawienia przyjemności swoim najbliższym, okazanie im swojej miłości, przywiązania. Pogłębiają one więzi uczuciowe pomiędzy członkami rodziny a dziećmi, wyzwalają uczucie życzliwości i radości.

Osiągnięcia dzieci w różnych dziedzinach, ich umiejętności nabyte w przedszkolu, które podczas uroczystości mogą oglądać rodzice, budzą podziw, uznanie, a czasami nawet zaskakują osoby nie znające pracy przedszkola. „Uroczystości wywierają także duży wpływ na rodziców, przyczyniają się do lepszego rozumienia własnego dziecka, jego przeżyć, zainteresowań i możliwości.”[2]

„Uroczystości czynią przedszkole otwarte dla rodziców. Sprawmy, aby było otwarte w każdy dzień, zgodnie z zasadą – przedszkole dla rodziców i dzieci. (…) Kontakt z najbliższym środowiskiem dziecka przyczyni się do umocnienia rangi przedszkola.”[3]


[1] „Metodyka wychowania w przedszkolu.” pod red. Ireny Dudzińskiej, Warszawa WSiP 1978 s. 199

[2] „Metodyka wychowania w przedszkolu.” pod red. Ireny Dudzińskiej Warszawa WSiP 1978 s. 210

[3] H. Olech „Przedszkole dla dzieci i rodziców.” Wychowanie w przedszkolu. 1992 Nr 4 s. 247

Reklamy

Współpraca rodziców z przedszkolem

Jedną z form współpracy z rodzicami są zebrania. Mogą to być zebrania ogólne lub grupowe. Przeważnie zaraz z początkiem roku szkolnego, a więc we wrześniu, odbywa się w każdym przedszkolu zebranie ze wszystkimi rodzicami, na którym kierownictwo danej placówki udziela dodatkowych wyjaśnień dotyczących regulaminu i przeprowadza wybory komitetu rodzicielskiego. Rodzice zapoznają się także z warunkami pobytu dziecka w placówce, poznają personel pedagogiczny. Na zebraniu takim dyrektor informuje zebranych o planach wychowawczych i organizacyjnych placówki, przedstawia wszelkie problemy, których rozwiązanie wymaga współdziałania rodziców.

Wydaje się jednak, że w celu bezpośredniego włączenia rodziców w życie przedszkola, najbardziej wartościową, efektywną rolę spełniają zebrania grupowe, przewidziane dla rodziców dzieci uczęszczających do tego samego oddziału. Częstotliwość tych spotkań zależy jednak w dużej mierze od nastawienia, od zgłaszanego zapotrzebowania samych zainteresowanych. Tematyka zebrań grupowych powinna dotyczyć zagadnień, które w danym roku szkolnym mają być szczególnie wyeksponowane. Powinny być one omawiane w sposób interesujący dla rodziców i tak dobrane, aby wzbogacały ich wiedzę o wychowaniu dzieci. Rodzice dzieci, które uczęszczają do przedszkola już trzeci, czy czwarty rok, wiedzą więcej o pracy przedszkola. Gorzej przedstawia się sprawa w grupach rodziców zapisujących dzieci do oddziałów 5-godzinnych. Nauczycielka powinna te sprawy możliwie dokładnie przedstawić na pierwszym zebraniu, wyjaśniając specyfikę pracy z sześciolatkami, szczegółowo omawiając znaczenie wszechstronnego rozwoju dzieci. Należy przekonać rodziców, że cały dzień pobytu w przedszkolu jest dla dziecka bardzo ważny. Warto wspomnieć o rozwoju emocjonalno-społecznym dziecka w tym wieku, wiele czasu poświęcić zagadnieniom higieny i samoobsługi, gdyż będą one mieć wpływ na organizację pracy. Można również powiedzieć rodzicom o miesięcznym planie pracy, pokrótce zapoznać z nim, wskazać na treści, które zostały wybrane z poszczególnych działów programowych; zaproponować wycieczki, przedstawić, jakie zabawy i ćwiczenia będą przeważać. Inną sprawą, którą należy poruszyć na zebraniu, jest prawidłowy rozwój mowy dziecka, za który odpowiedzialne są dom rodzinny i przedszkole. Należy uświadomić rodzicom, że powinni z dzieckiem dużo rozmawiać, zainteresować się wierszem, którego dziecko uczy się w przedszkolu, dbać o rozwój i wzbogacanie słownika dziecka, czytać mu czasopisma dziecięce lub ulubione bajki. Warto zwrócić uwagę na to, aby dziecko miało w domu przybory do rysowania, malowania, nożyczki i możliwość korzystania z nich, gdyż ma to ogromne znaczenie dla rozwoju motoryki, sprawności manualnych. Zebrania grupowe są okazją do bezpośredniej wymiany zdań, dotyczącej aktualnych zamierzeń wychowawczych realizowanych w danej grupie – osiągnięć i trudności, wspólnych radości i wspólnego szukania środków zaradczych. Nauczycielka musi pamiętać, że na zebraniu grupowym nie należy podawać przykładów imiennych z pracy z dziećmi i omawiać spraw dotyczących poszczególnych dzieci (zachowania, postępów, rozwoju). Może to zrobić dopiero po zakończeniu zebrania, w rozmowach indywidualnych z rodzicami.

Działania przygotowujące dziecko do roli ucznia

W trakcie wycieczek, rozmów z nauczycielką, opowiadań, zabaw i zajęć dzieci pogłębiają swoją wiedzę o bliższym i dalszym otoczeniu, ludziach i świecie przyrody. Zdobywają nowe umiejętności, wiadomości, doświadczenia i przeżycia. Chęć dzielenia się nimi jest podstawą do rozwijania mowy. Duże znaczenie dla późniejszej nauki w szkole ma duży zasób słownictwa, pojęć, umiejętności, swobodnego i zrozumiałego dla otoczenia wypowiadania się, opowiadania wrażeń, wyrażanie swych pragnień i ocen.

Przygotowanie dziecka sześcioletniego do roli ucznia obejmuje także wstępną naukę czytania i pisania. Bardzo ważne w tej dziedzinie jest rozwijanie procesów analizy i syntezy wzrokowej i słuchowej, umiejętności wyodrębniania szczegółów z całości oraz scalania wyodrębnionych elementów. Przy obu tych czynnościach ważna jest dobra koordynacja wzrokowo- ruchowa. Program wychowania w przedszkolu obejmuje elementarną naukę czytania, a więc rozumienie symboliki liter i pisma oraz prawidłową analizę i syntezę wzrokową i słuchową wyrazów i słuch fonematyczny.

Aby ułatwić dziecku przyszłą naukę pisania prowadzi się w przedszkolu zajęcia i zabawy mające na celu usprawnianie ręki. Sprawność manualną rozwija się poprzez wszelką działalność plastyczną, konstrukcyjną i czynności graficzne, które kształtują także koordynację wzrokowo- ruchową i utrwalają kierunek działania.

W przygotowaniu dziecka do podjęcia nauki w szkole ważne jest stymulowanie rozwoju poznawczego, emocjonalnego, społecznego i fizycznego oraz dawanie dziecku podstaw do własnej aktywności. Aby to osiągnąć konieczna jest właściwa organizacja środowiska do działania obfitującego w różne zdarzenia, osoby, przedmioty, kontakt z książkami, symbolami, napisami itp. Nauczyciel powinien uwrażliwiać dziecko na odpowiednie bodźce, tłumaczyć, wyjaśniać, zachęcać, ale głównie kształtować emocje, pobudzać ciekawość, zainteresowania i motywacje. [ A. Brzezińska 1987, s.9]

W procesie przygotowania dziecka do szkoły koniecznym elementem jest współpraca przedszkola z rodziną.

Przedszkole musi zaspakajać potrzeby dzieci, które rozwijają się w różnym tempie, pochodzą z różnych środowisk, różnych kulturowo rodzin. O poziomie rozwoju poszczególnych dzieci decydują w znacznym stopniu: stan ich zdrowia, warunki życia w rodzinie, kultura wychowawcza domu, sposób zaspakajania potrzeb dziecka, stwarzanie mu sytuacji wyzwalających aktywność oraz kontakty społeczne. [E. Capińska 1996, s. 39-47]

Zadania przedszkola w zakresie wychowania

W przedszkolu proces wychowania i kształcenia jest zintegrowany. W programach przedszkolnych proces wychowania ujmowany jest w sposób globalny, wieloaspektowy. Kształcenie włączone w system wychowania, to głównie stymulowanie rozwoju procesów poznawczych, poszerzanie wiedzy dziecka o otaczającym świecie, rozwijanie jego zdolności i umiejętności. W jego zakres wchodzi także przygotowanie dziecka do nauki szkolnej, kształtowanie pojęć matematycznych, gotowości do nauki czytania i pisania. Zabawa, praca, zajęcia, czynności samoobsługowe dziecka , czyli wszystkie sytuacje związane z pobytem dziecka w przedszkolu mają charakter wychowawcy i oddziałują na rozwój całej jego osobowości. Treści kształcące mogą dominować w zabawach dydaktycznych, zajęciach organizowanych przez nauczycielkę, jednak zawsze są powiązane z pracą wychowawczą.

Prawidłowa realizacja treści zawartych w programie wychowania przedszkolnego jest niezbędnym warunkiem dobrego przygotowania sześciolatka do zadań , jakie stawia przed nim szkoła. Przygotowanie dziecka do szkoły nie jest w przedszkolu dziedziną wydzieloną lecz realizowane jest poprzez wszystkie formy aktywności dziecka, z więc zdrowotną, umysłową, społeczno- moralną czy estetyczną.

Zadaniem przedszkola w zakresie wychowania zdrowotnego jest czuwanie nad zdrowiem i bezpieczeństwem dziecka , racjonalne odżywianie , opieka nad narządami zmysłu , wdrażanie zasad higienicznego trybu życia , uregulowane godziny posiłków i odpoczynku.

Przedszkole oddziałując na ukształtowanie społeczno- moralnej sylwetki dziecka rozwija określone cechy jego osobowości. Dąży do wyrobienia odpowiedniego stopnia samodzielności zaradności w różnych sytuacjach, poprzez czynności samoobsługowe w zakresie samodzielnego jedzenia, mycia się, ubierania, niezbędne nawyki higieniczne. Bardzo ważne jest także wykonywanie przez dziecko drobnych prac gospodarczych związanych z pełnieniem dyżurów. Kształtuje to w dziecku poczucie obowiązkowości, sumienności i uspołecznia je. Przy wykonywaniu różnych prac kształtuje się w dziecku nawyk doprowadzenia czynności do końca. Wyrabia to wytrwałość, systematyczność i obowiązkowość, które są niezbędne w późniejszym życiu ucznia. Przedszkole dostarcza okazji do współdziałania w grupie rówieśniczej, przez co dziecko uczy się dostrzegać i rozumieć potrzeby innych,  kształtuje umiejętność zgodnego i kulturalnego współżycia w grupie , uczucie empatii, podporządkowania się wspólnym interesom, wdraża do przestrzegania dyscypliny.

Różne ujęcia przygotowania dziecka do nauki szkolnej

Przygotowanie dziecka do rozpoczęcia nauki w szkole można rozpatrywać w dwóch zakresach: szerokim i wąskim.

W znaczeniu szerokim jest to – kształtowanie przez cały okres wychowania przedszkolnego osobowości dziecka, zdolności poznawczych, operacji umysłowych , takich jak: porównywanie, uogólnianie, analiza i synteza, a także postaw społeczno- moralnych i charakteru. Wiąże się ze stymulacją rozwoju poprzez zdobywanie różnorodnych doświadczeń oraz z nadaniem działalności dziecka charakteru poznawczego.

W znaczeniu wąskim- przygotowanie do szkoły jest zdobywaniem wiadomości i umiejętności bezpośrednio związanych z wymaganiami szkoły tj. czytania, pisania, liczenia. Musi ono być wplecione w różnorodne zabawy i zajęcia i łączyć się z treściami wszystkich dziedzin wychowania w przedszkolu.

Można powiedzieć iż dziecko w wieku niemowlęcym i poniemowlęcym uczy się całkowicie spontanicznie, naturalnie, w każdych okolicznościach, niejako mimowolnie, a nawet przypadkowo. Drugim rodzajem uczenia się jest uczenie się „reaktywne” pod kierunkiem dorosłego. Uczenie staje się działalnością celową, ukierunkowaną, wymagającą od uczącego się coraz większej samodzielności intelektualnej, zdolności koncentracji na wykonywanym zadaniu, wytrwałości w pokonywaniu przeszkód. [ L. Wygotski 1971, s. 520] Tak więc w wieku sześciu lat przemianom podlega relacja dziecka z otoczeniem w zakresie uczenia się.

Dokonują się w nim zmiany pozwalające na samodzielne, odpowiedzialne podejmowanie i realizowanie zadań stawianych przez otoczenie. Aktywność dziecka staje się coraz bardziej intencjonalna, planowa i systematyczna, jest coraz lepiej zorganizowana. Dziecko staje się coraz bardziej wytrwałe , zdolne do pracy zespołowej, do podporządkowywania się innym w toku pracy.

Rola przedszkola w zakresie uczenia się dziecka polega głównie na stwarzaniu okazji, które sprzyjają zdobywaniu przez dziecko  wiadomości i umiejętności z własnej jego potrzeby. Zamierzone uczenie się w tym wieku jest możliwe wtedy, gdy wiąże się ze spontanicznym lub wywołanym przez dorosłego zainteresowaniem dziecka, a stawiane mu wymagania są odpowiednie pod względem trudności.

Pomyślny start szkolny

Według S. Szumana, aby dziecko mogło z powodzeniem uczyć się i wychowywać w szkole, niezbędne jest osiągnięcie przez nie określonego poziomu rozwoju fizycznego i fizycznego, wiedzy i doświadczenia, orientacji w świecie i zaradności. Dziecko w szkole spotyka się z nowymi warunkami, do których musi się stopniowo przyzwyczaić i podporządkować się stawianym mu wymaganiom. Aby mogło to nastąpić dostatecznie szybko i łatwo, bez konfliktów, bez nerwowości, uporu, dziecko musi osiągnąć  dojrzałość   szkolną. [ S. Szuman w: L. Wołoszynowa 1970, s. 157]

Pomyślny start szkolny zależy nie tylko od  „dojrzałości” lecz także od przygotowania dziecka do szkoły. Jego gotowość i „zdolność chłonięcia nauki”, włączanie się i uczestniczenie w życiu szkoły zależy od wpływu   środowiska  i pracy wychowawczej nad dzieckiem w okresie przedszkolnym[L. Wołoszynowa 1960, s. 177]  Według M. Pilkiewicza dobre przygotowanie dziecka do szkoły  nie jest wynikiem „samorzutnego dojrzewania” lecz wynikiem pracy, jaka została włożona przez wychowawców i opiekunów w wychowanie i rozwój dziecka w okresie przedszkolnym. [ M. Pilkiewicz   w L. Wołoszynowi 1970, s. 201]

Osiągnięcie dojrzałości szkolnej jest więc wynikiem prawidłowego kierowania rozwojem dziecka w wieku przedszkolnym.

Cele przedszkola jako placówki opiekuńczo- wychowawczej

Przedszkole jest placówka opiekuńczo- wychowawczą, której celem jest wszechstronny rozwój i przygotowanie dzieci do szkoły oraz pomoc pracującym rodzicom. Do zadań przedszkola należy wszechstronne wychowanie dzieci, opieka nad ich zdrowiem i bezpieczeństwem, współpraca z rodziną, szkołą i środowiskiem, stymulowanie rozwoju dzieci oraz wyrównywanie odchyleń w tym rozwoju. Funkcja opiekuńcza, wychowawcza, wyrównawcza i społeczna są ze sobą integralnie powiązane i wszystkie składają się na efekty działalności przedszkola.

Według współczesnych koncepcji kształcenia, wychowanie przedszkolne uważane jest za pierwszy szczebel nauczania i wychowania. Jest bezpośrednio łączone z nauczaniem początkowym.

Uczenie się w przedszkolu jest ściśle związane z dominującą formą aktywności dziecka w tym wieku-  zabawą. To w trakcie zabawy dziecko zdobywa doświadczenia, wiedzę o świecie, nabywa sprawności i umiejętności, uczy się oddziaływać na otoczenie. Stwarzając odpowiednie warunki i odpowiednio kierując zabawa dziecka i jego twórczością, dorosły bogaci zasób słownictwa dziecka, wiadomości i rozwija sprawności ruchowe, kształci uczucia moralne, estetyczne i społeczne oraz zasady społecznego współżycia. Zabawa jako dominująca forma działalności dziecka, zastępuje typowe dla dorosłych formy działalności: uczenie się, pracę, aktywność społeczną. [ W. Okoń 1987, s. 18]

Wiele czynności zabawowych dziecka przedszkolnego przechodzi w pracę w okresie szkolnym.

Przygotowanie dziecka do podjęcia nauki szkolnej

Przygotowanie dziecka do podjęcia nauki szkolnej jest jednym z podstawowych warunków wyznaczających późniejsze efekty dydaktyczne i wychowawcze ucznia i szkoły.

Przekroczenie progu szkoły stawia dziecko przed koniecznością rozwiązywania nowych zadań w nowej sytuacji. Nagłe przejście ze swobodnego okresu życia zabawowego, które dominuje w przedszkolu, w okres wysokiej dyscypliny i obowiązkowości w szkole, jest dla dziecka sytuacją trudną. [M. Tyszkowa 1986, s. 16] Szkoła nakłada bowiem na dziecko nowe, niełatwe i dość liczne obowiązki, które przysporzyć mogą mu wiele trudności. Aby temu zapobiec, przygotowanie dziecka do szkoły musi rozpocząć się na długo przed rozpoczęciem nauki w klasie pierwszej.

Przygotowanie dziecka do szkoły to jedna z głównych dziedzin działalności przedszkola, gdyż stanowi pewne zabezpieczenie przed przykrymi dla niego sytuacjami, jakie mogą wynikać z konieczności przestawienia się na kontakt z zupełnie odmiennym niż dotychczas środowiskiem i nowymi zadaniami i wymaganiami.

Właściwe przygotowanie dziecka do szkoły, wiąże się z koniecznością rozumienia pojęcia „ dojrzałości szkolnej”. Ogólnie rzecz ujmując, dojrzałość szkolna to „osiągnięcie przez dziecko takiego stopnia rozwoju intelektualnego, społecznego i fizycznego, jaki jest niezbędny do sprostania wymaganiom szkoły” [ B. Wilgocka- Okoń, 1972 s. 40]

Analiza wyników badań czyli modyfikatory rozwoju dzieci Czynniki egzogenne Czynniki mające wpływ na kształtowanie zainteresowań dojrzałość szkolna DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWA STEFANA SZUMANA dziecko edukacja Efektywność metod aktywizujących Integracja sensoryczna koniec okresu przedszkolnego Kontakt z książką i czasopismem Metody aktywizujące a program wychowania przedszkolnego Metody aktywizujące w wychowaniu przedszkolnym w świetle literatury METODY BADAŃ PSYCHOLOGII PEDAGOGICZNEJ WEDŁUG STEFANA SZUMANA Metodyka i zakres preorientacji zawodowej w wychowaniu przedszkolnym Nauczyciel wychowania przedszkolnego nauka szkolna nauka w szkole NOWE WYCHOWANIE - ZAŁOŻENIA TEORETYCZNE Organizacja i przebieg badań Osoby opiekujące się dzieckiem Pamięć dziecka w wieku przedszkolnym pisanie prac podrozdział pracy dyplomowej Podstawa programowa wyznacznikiem programów wychowania przedszkolnego pojęcie czasu wolnego w literaturze Pojęcie muzykoterapii Pojęcie wychowania POZNANIE ŚWIATA - ROZWÓJ PSYCHIKI CZŁOWIEKA praca magisterska Praca nauczyciela prace dotyczące poziomu rozwoju mowy dzieci prace magisterskie prace z pedagogiki Problemy badawcze i hipotezy przedszkole przygotowanie dziecka Przykłady i analiza sytuacji eksperymentalnych próby korygowania wypowiedzi dzieci Rola małżeństwa i rodziny Rozwijanie czynności umysłowych dzieci Rozwój motoryczny dziecka w literaturze przedmiotu Rozwój poznawczy dziecka start szkolny Uroczystości przedszkolne Uzasadnienie wyboru tematu pracy Wpływ Metody Weroniki Sherborne na rozwój zdolności odróżniania figury i tła u dzieci uczestniczących w sesjach Ruchu Rozwijającego Wpływ Metody Weroniki Sherborne na rozwój zdolności rozpoznawania form geometrycznych (stałość spostrzegania) u dzieci uczestniczących w sesjach Ruchu Rozwijającego Wpływ Metody Weroniki Sherborne na rozwój zdolności różnicowania stosunków przestrzennych figur u dzieci uczestniczących w sesjach Ruchu Rozwijającego Współpraca przedszkola z rodzicami Współpraca rodziców z przedszkolem wstęp pracy magisterskiej Wybrane rodzaje dysfunkcji i ich znaczenie wychowanie wychowanie przedszkolne Wykorzystanie dramy w przedszkolu zajęcia otwarte Zmienne i wskaźniki z pracy licencjackiej z pracy magisterskiej ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ STEFANA SZUMANA